SUYUN RENKLERLE DANSI

Degerli Arkadaslar;

 

Yeni senede kucuk, buyuk herkese saglikli, huzurlu, sevgi, saygi ve gulucuklerle dolu bir dunya diliyor ve ayni zamanda her birinizin mubarek Kurban Bayrami’ nizi kutluyorum…

 

Bu sene ne guzel bir tesaduftir ki; yilbasini ve mubarek Kurban Bayrami’mizi birlikte kutluyoruz…
Her yilbasi ve bayramda nedendir bilmem coskunun yani sira huzunlenirim de… Zihnen, ruhen ve bedenen ne kadar enerjik olsak, kendimizi genc hissetsek de zaman ve deneyim ister istemez seneler gectikce yasama bakisimizi ve durusumuzu etkiliyor ve degistiriyor…
Icimizdeki cocuk yagan kara bakarken nese ile kendini karlarin uzerine soyle bir atmak istiyor umarsizca ama bir yandan da soguk havada barinacak yeri olmayanlari dusunuyoruz zihnimizin, yuregimizin bir kosesinde.
Buyumek, olgunlasmak, yasami sindirmek de bu olsa gerek…

Seneler gectikce; dualarimizda ve dileklerimizde sadece kendimiz ve ailemiz icin degil yasayan herkes icin iyi seyler dilemeye basliyoruz; diledigimiz her iyi sey donup dolasip aynadan yansiyan isik gibi bizi bulacaktir; hos bulmasa da cok onemli degil aslinda… biz yeter ki dileyelim… iyilikler yerini bulacaktir… bu bile bizi mutlu etmeye yetecektir…
Buna gonulden inaniyorum…

Ayrica bu guzel dunyayi daha da guzellestiremeyecekse insan neden vardir ki?

 

Yas ilerledikce oyle bir anlar geliyor ki;

• Soframizda sadece dumani tuten sicacik bir corba da olsa, bir dilim ekmegi bile bulamayan insanlari dusunerek sikayet etmemeyi,
• Trafikte cakilip kaldigimizda, dunyada arabaya binme sansina hic sahip olamayan kisileri dusunerek kendimizi umutsuz ve sanssiz hissedip sinirlenmemeyi,
• Is yerinde kotu bir gun gecirdigimiz zaman, yillardir isi olmayan ve bulamayan bir kisiyi dusunerek kendi kendimize soylenmemeyi ve isyan etmemeyi,
• Yolda araba bozuldugu zaman, dogdugu gunden beri yurumenin zevkini hic tadamamis bir felcliyi dusunerek yasama kusmemeyi ve tabana kuvvet yurumeyi,
• Aynaya baktigimizda, saclarina yeniden sahip olmayi bekleyen ve kendisine kemoterapi uygulanan bir hastayi dusunerek saclarimizdaki beyaz sac tellerine uzulmemeyi,
• Yilbasi ya da bayram icin cocuklarimiza alisveris yapamadigimizda, ayagina giyecek bir ayakkabisi dahi olmayan minicik ayaklari dusunerek cocuklarimizin en azindan dizimizin dibinde sicacik yuvalarinda oturuyor olmasina sukur etmeyi,
• Insanlarin sertligi, umursamazligi, kucuklugu ve guvenilmezligi karsisinda kendimizi asagilanmis ve kurban edilmis bir duygu icinde bulursak, yine de gulebilmeyi ogreniyoruz.
• Ve cevremizdekilere sert, umursamaz, asagilayici ve ezici davranan bir kisi olmadigimiz icin sukur ediyoruz…

 

Bunu nasil basariyoruz?

Internette okudugum ve sizlerle paylasmak istedigim E. M. Gerus’ un  asagidaki soylemi bize kilavuzluk edebilecek yollardan biri :

 

Eger...
Gercekleri arzularinizin ustunde tutabilir ve bunlara sizinle ayni hisleri paylasan arkadaslariniz gibi deger verirseniz,
Basardiginiz seyler icin gurur duyabildiginiz gibi hatali oldugunuzda da ayaklarinizin ustunde durup sucunuzu kabullenirseniz,
Limitlerinizi anlayabilirseniz ve bunlarin ustunde yapamayacaginiz seyler icin vakit harcamazsaniz fakat, gelecegi umut ve ozguvenle gogusleyebileceginiz yeni bir meydan okuma olarak gorebilirseniz,
Size nasihat edenleri dinleyebilir  ve sizin icin en dogrusu ne ise karar verebilirseniz,
Sizinle ilgili olan her seyle yakindan alakadar olabilirseniz ve degisiklikleri kavgasiz gerceklestirirseniz,
Basit seylerden zevk alabilirseniz ve yagan yagmuru degil gokkusagini gorurseniz,
Kaybetseniz de bunun hic de onemli olmadigini dusunup denemekten hicbir zaman vazgecmezseniz,
Kendi inanclarinizla sebatla tutunabilip baskalarinin sizin yerine hedef tayin etmesine izin vermezseniz,
Hala olmasi gerektigi gibi pratik olabilir ve bazen hayallerin de gerceklestigini hatirlarsaniz,
Inandiginiz hayati yasayabilir ve kendi kararlariniza ve olgunlugunuza guvenirseniz,
Iste o zaman;
Sadece mutlu ve basarili degil,
Ayni zamanda oldugunuz gibi degerli bir insan olursunuz...